Het oude rode poëzie-album

Terwijl ik in het holst van de nacht wakker lig doet mijn ouderwetse wekker zijn werk: tik-tak-tik-tak…! Seconden rennen aan me voorbij en het besef dat ze zo al eeuwen onderweg zijn dringt genadeloos bij me binnen. Seconden, onderweg naar minuten, uren, dagen, jaren en zo vlug als de tikken tikken zo snel ligt tijd achter ons en lopen we in hetzelfde tempo mee: de toekomst tegemoet. We kunnen veel, heel veel, maar tijd parkeren kunnen we niet. Ik bedenk hoe mooi het zou zijn als we verloren tijd uit de parkeerstand zouden kunnen halen om die alsnog beter te gebruiken.

Het alarmsignaal van mijn mobiel brengt mij terug in de realiteit: ik moet eruit voor ontbijt en het innemen van medicijnen om mijn hart tikkende te houden. Maar, omdat de deadline van deze column nadert is mijn eerste werk: de computer opstarten. Onderweg daar naar toe valt mijn oog op het oude poëzie-album, voel vroeger en weet zeker: deze column moet gaan over tijd en besluit dat ik déze tijd even ‘stil ga zetten’ op de St. Jozefschool in Velp en lees: ’Grave 17-4-’51. Beste Elly, Even in je album schrijven, Elly ik weet een goede raad: Zorg dat je de weg van het leven, in de goede richting gaat! Juffrouw L. Janssen.’ Dank juf, voor de lessen met naald en draad en weet: uw tijd was geen verloren tijd.

Dit bericht is geplaatst op 3 maart 2015 om 14:33 en zit in de categorie Column CG.

1 reactie

  1. jannie hopman pruijn says:

    Hallo,
    Ben op de computer aan het zoeken of ik toevallig mijn oude poeziealbum kan vinden die ik al heel lang kwijt ben, en kwam toevallig bij dit verhaal.
    Ik heb ook toevallig in Grave gewoond en vindt dit wel heel toevallig.
    Heb gewoond in de Pater Johan steinstraat ben verhuist toen in in de 2e klas lagere school zat naar Hoogland en woon nu al weer 40 jaar in Nijkerk.

    Wilde dit graag even delen.

    Groetjes Jannie Hopman Pruijn
    Woon nu al 40 jaar in Nijkerk.

    ... on July juni 27th, 2015

Laat je reactie achter