Naam en bijnaam

Het was goed toeven op het overdekte verwarmde terras van de Poort van Cleve. Passanten groetten en lachten ons toe. Ik was in goed gezelschap: Margriet en Harry. Beiden geboren en getogen in onze eeuwenoude stad en bekenden van iedereen. De Snip en de Slungel wie kent ze niet? De gemoedelijke sfeer had een extra dimensie door een aangename gast: zomeravond. Mede daardoor kwamen onze herinneringen met bakken uit de hemel vallen. Oud-bewoners van de Klinkerstraat kwamen tot leven. Mijn bed stond ooit op nummer 14. Onze buurman bakte brood en gebak, zijn bijnaam: Dove Toon. Volgens mijn vader zat dat anders:”Laot mar us unne papieren knaak vallen dè heurt ie wel!”

Zijn oplossing voor een verstopte slagroomspuit was simpel: hij zoog er eens flink aan en hoppa: de kers kon op de taart! Aan de overkant draaide Bertha de voorloper van de tegenwoordige supermarkt: voorom of achterom, altijd open. Boodschappen thuisbrengen kon ook en zelfs op de pof: geen probleem. In het oude postkantoor zaten nog telefonistes die we eerst moesten bellen om een telefoonverbinding tot stand te brengen: “Hallo, met de centrale!” Mooi, te zien, hoe Joke van Piep het straatbeeld siert. Met haar trouwe viervoeter onderweg naar & Zn., die in de ambachtelijke schoenmakerij, zijn vaders leest, trouw is gebleven. Na zoveel kletspraot, onder de luifel, moest ik oppassen niet rechtstreeks ‘t Vagevuur in te lopen. Ja, echt! Dat kan alleen in de Graaf: binnen bij de Poort.

Dit bericht is geplaatst op 25 augustus 2015 om 13:27 en zit in de categorie Column CG.

1 reactie

  1. helmy says:

    Zo dat is leuk om nog wat van de GRAAF te lezen ,inderdaad dove Toon weet ik nog wel je mooi om herinneringen te delen en ze weer tot leven te brengen gaande het gesprek.
    Goed om te lezen Ellie.

    ... on July september 2nd, 2015

Laat je reactie achter