Werkweekend

Een greep uit mijn volle weekend: oude ambachten, monumenten, modern werk en in mijn hoofd de wetenschap dat er een column moet komen. Enkele uren in beeld: 3 generaties vrouwen snoeien en knippen de te brede heg van mijn tuintje. Dochter halveert het struikgewas met oplaadbare heggenschaar en kleindochter (9) springt takken tot takjes in de door buurtbewoners aangereikte groenbakken. Voor de door mij als grote hoop groen omschreven lading komt zoonlief, op klompen, voorrijden met een aanhanger waar mijn hele tuin in past. Een bezoek aan een monument naar keuze is de beloning voor de kleindochter: het klooster in Velp. Daar, in het Kapucijnenkerkje, probeer ik haar duidelijk te maken, wat biechten is. Ik laat haar zien hoe ik dat vroeger moest doen: Ik, het zondige kind, knielde in de biechtstoel om mijn zonden, fluisterend, tegen de biechtvader te vertellen. “Waarom fluisteren oma?”

Omdat anders iedereen in de kerk mijn zonden kon horen want deze deur was toen, in mijn herinnering, nog een gordijn. Niet gedetailleerd heb ik haar verteld van: ‘het schuifke’, dat, door biechtvader met een rotklap werd dichtgegooid als hem een grote zonde ter ore gekomen was. Zondag: oude ambachten. Breiende dames, die, net zoals de ambachtelijke schoenmaker, steek voor steek werken naar een tevreden resultaat. Op de hoek van de straat: Toon’s toefjes. Kleurige dahlia’s door Toon gebonden en verkocht compleet met bijbehorende verhalen. En, hier is mijn stukske dan toch nog: op de valreep.

Dit bericht is geplaatst op 15 september 2015 om 09:33 en zit in de categorie Column CG.

Laat je reactie achter