Over mij

Hallo,

Omamamoekelly* hier: op het wereld wijde web.

Wie had dat ooit gedacht?

Jij Henk?

SPANNEND!

Nooit gevlogen en nu de lucht in

‘mijn verleden wordt mijn toekomst’

mijn emoties wil ik graag delen

en zo ook:

Mijn levensmotto: …‘PLUK DE DAG’…

Dat er bij mij ‘ingebeden’ is:

Onze lieve Heertje

geef mooi weertje

geef mooi dag

dat het zonnetje schijnen mag

Want de nieuwe dag kwam… om ‘geplukt’ te worden:

Uit hoge, zwaar dragende fruitbomen plukte ik al jong, appels, peren, kersen en pruimen. Uit een ‘laag prikkende’ struik van de buren ‘pikte’ ik, bij gelegenheid, stiekem ‘knoerzels’. Om daar bij te kunnen moest ik voorzichtig mijn kleine handje door het ‘wybertjesvormige, gevlochten, roestige gaas manoeuvreren. Onder toezicht en in opdracht van een paar oudere broers en zussen plukte ik zo de kruisbessenstruik van de buren ‘kaal’. Rijp of wrang… lekker waren ze voor ons altijd.

Onder gunstige omstandigheden mocht ik op zaterdag papa helpen met ‘soepkippen’ slachten, gezellig vond ik dat…vuurtje stoken… kip zonder kop …vangen!…Heet water erover om de veren te plukken vervolgens het kippenvel kaal schroeien boven het vuurtje …dat plukte perfect! …Toen! O, ja…de kippenpootjes met peesjes werden ons ‘speelgoed’!

De boterbloemen, paardenbloemen, pinksterbloemen, korenbloemen en ’meizoentjes’ bloeiden tussen het gras, als een tapijt voor de koeien en hun kalveren…en in diezelfde wei plukten wij ons veldboeket.

Van bepaalde diersoorten werden veren of vacht geplukt of geschoren. Of ze dat prettig vonden? Ze moesten het gewoon ondergaan. Dieren hadden toen nog geen ‘stem of zetel’.

Voor het ‘pluisje’ van mijn zus, hielp ik wollen dekens ‘plukken’. Zij had die dringend nodig om te kunnen duimen. Dat ‘bolletje – wollen – deken – pluksel’ bewoog ze tijdens het duimen tussen bovenlip en neus zachtjes heen en weer. Voor haar van levensbelang. Aan mij was het niet besteed. Ik kon niet duimen.

In gedachten vul ik nu mijn ‘veilingkist’ met rijpe en onrijpe vruchten en kleurrijke en verdorde bloemen. Deze ongesorteerde oogst van mijn geplukte ‘lichte en donkere dagen’ toont mijn ongeschilde, nog niet verwerkte leven.

Maar…de wekker is afgelopen…ik moet verder met ‘plukken’!

Want… mijn levensmotto…’Pluk de dag’… hoop ik aan onze kinderen door te geven…om zo samen een mooi boeket te schikken … waar we met een lach en een traan op terug kunnen kijken!

>>>

DE VLINDER,

Dwarrelend over deze site, doet ons aan papa Henk denken.

Voor onze kleinkinderen, die opa Henk nooit hebben gekend, blijft hij zo springlevend!

Van dit eigenhandige ‘pluksel’ hoop ik, samen met alle lieve kleine en grote mensen om me heen, nog lang te kunnen ‘smullen’ en samen te oogsten wat we gezaaid hebben.

GAAF OMA”.

Daar doe ik het graag voor.

*Oma: voor de kleinkinderen

Mama: voor de dochters

Moeke: voor de zonen en Marcel

Elly: voor Jan en alleman.